Over mij

Halve Surinamer vaak aangezien voor Arabisch en opgegroeid in de Bijlmer.

“Voor mijn CV zie Linkedin.
Dit is mijn levensverhaal ↓”

Mijn moeder is geboren in Paramaribo. Op jonge leeftijd uitgehuwelijkt en mishandeld door haar eerste echtgenoot. Ze besloot met haar kinderen te vluchten. Eerst naar de naarbij gelegen gebieden, uiteindelijk naar Nederland. Eerwraak werd op haar uitgesproken. Ze ontmoette hier mijn vader, een rechercheur van bureau Warmoesstraat. Een keiharde man. Geen hart van goud ofzo, gewoon oldschool hard. The rest is history.

Mijn vader heeft als een van de eerste undercover agenten in Nederland gewerkt aan talloze zaken. Hij deed veel alleen en omdat er toen geen nazorg of hulp was zag ik de lieve kant van mijn vader zelden en de harde kant erg vaak. Er is recent een boek over hem geschreven met best spectaculaire verhalen. Mijn jeugd was niet leuk, om maar een eufemisme eruit te gooien maar hoe ouder mijn vader werd, hoe meer zijn schild afbrokkelde en zo ontmoette ik langzamerhand de vader die ik als kind nodig had. We kregen uiteindelijk een hechte band. Helaas trekt dementie ons langzaam uit elkaar. Maar ik ben erg dankbaar dat mijn slechte herinneringen toch in de laatste minuten zijn verguld met een gouden randje. Mijn moeder is het stereotype moeder uit de jaren 50. Lief, zorgzaam, op de achtergrond en zichzelf -in haar beleving- opofferend voor haar kinderen. Ze was ook erg slim, strategisch en dacht altijd meerdere stappen vooruit. Ik verbaas mij er nog steeds over hoe ze alles voor elkaar heeft gekregen met haar levensloop. Een eerwraak overleeft, met een bijstandsuitkering 3 kinderen opgevoed en ze kon koken als een godin. Ik verbaasde mij er altijd over waarom ze niet wegging bij mijn vader. Ik denk omdat hij waarschijnlijk in al zijn hardheid toch beter was dan haar vorige ervaring.

Opgroeien in de Bijlmer is voor niemand echt makkelijk maar als een half-Surinaams sleutelkind met een Arabisch uiterlijk en een oerhollandse opvoeding hoorde ik helemaal nergens bij. Ik ging allerlei fases door om mijn niche te vinden en dat waren heftige tijden. Zowel voor mij als mijn ouders. Uiteindelijk ontdekte ik Amerikaanse strips (Marvel/DC) en films als Star Wars. Ik verslond ze. Ik mocht wel tv kijken, zo erg was het niet, maar zodra mijn vader thuiskwam ging ik snel naar mijn kamer uit voorzorg en school was tot 15:15 maar mijn ouders kwamen pas thuis om 17:00. Dus ik legde altijd wat strips onder een steen in de buurt van mijn flat voor het geval ik niet bij een vriendje kon spelen of het tennisveldje bezet was door de grotere jongens.

Van de strips heb ik geleerd hoe je je moet gedragen. Dat je altijd vrolijk moet blijven en dat goed altijd wint van kwaad. Dat de grootste beloning komt als je het maar lang genoeg volhoudt en dat je zelf je eigen grootste vijand bent. Clichés, dus. Toen was wat ik las en keek voor outcasts, nu is het de norm. Precies zoals ik als kind al dacht.


Mijn zus ging zo snel ze kon uit huis en uiteindelijk naar Berlijn, mijn broer werd weggehaald door Shell en ging de wereld over. Ik studeerde eerst bedrijfskundige informatica en daarna bedrijfskunde aan de VU. Ik kwam voor een leerstage in Amerika bij Dennisinteractive terecht waar ze bezig waren de wereld op zijn kop te zetten. Ik wist niet dat ik in zo’n legendarisch bedrijf zat. Daar wist ik dat de combinatie creatief & strategie botst en een niche zou worden waar ik voor gemaakt was. Met een andere student ging ik naar Buenos Aires waar ik mijn bedrijf startte. Succes kwam te snel en ik kon niet omgaan met de wervelwind. Aandeelhouders, vergaderingen; ik had geen ervaring en geen mentor. Ik was alleen jong, slim, getalenteerd en dacht alles beter te weten.

Terug in Nederland werd ik benaderd door de oprichter van Motomax of ik in wilde stappen bij zijn PR bureau voor de horloge industrie. Alles stond in het teken van rendement en ik heb daar pas echt geleerd hoe je gedisciplineerd en hard moet werken. Wat een tijd. Ik realiseerde mij echter al snel niet alleen maar bezig zijn met werken voor anderen; ik wilde zelf bouwen. Toen stapte ik Coster Diamonds binnen. Er viel direct een warme deken over mij heen en ik wist dat ik er veel kon doen. Ik vroeg of ik als freelancer een paar dagen p/w mezelf kon bewijzen. Dat werden er meer en hoe meer ik bereikte hoe meer ik wilde veranderen door de hele organisatie heen. Inmiddels ben ik COO en heb ik pieken en dalen gehad maar veel bereikt. Maar ik ben nog lang niet klaar.